สุนัขของฉันกินถั่วลันเตาได้ไหม?

ได้ AKC ระบุว่าให้ถั่วลันเตาได้ทั้งแบบสด แช่แข็ง หรือละลายแล้ว และ PetMD ก็ถือว่าการให้ถั่วลันเตาแช่แข็งที่เพิ่งเอาออกจากช่องแช่แข็งไม่เป็นปัญหา สถาบันประเมินความเสี่ยงแห่งสหพันธ์เยอรมนี (BfR) ระบุว่าถั่วลันเตามีเลกตินเพียงเล็กน้อย ต่างจากถั่วแห้ง ถั่วลูกไก่ หรือถั่วเลนทิล แต่ถั่วลันเตาที่ต้มหรือนึ่งแล้วจะเคี้ยวและย่อยง่ายกว่า

ไม่ควร ถั่วลันเตากระป๋องมักเติมเกลือ AKC PetMD และ Chewy จึงไม่แนะนำ PetMD ระบุว่าการกินไปหนึ่งหรือสองคำคงไม่เป็นอันตราย แต่การให้ถั่วกระป๋องเป็นประจำอาจก่อปัญหาในระยะยาว ถั่วลันเตาผสมแครอทกระป๋องก็เช่นเดียวกัน หากมีเกลืออยู่ในรายการส่วนผสม

ถั่วลันเตาหวาน (ชนิดกินทั้งฝัก) ให้ได้ โดยหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ และดึงเส้นใยแข็งออก แบบต้มสุกจะย่อยง่ายกว่า BfR ระบุว่าถั่วลันเตาหวานมีเลกตินเพียงเล็กน้อยเช่นเดียวกับถั่วลันเตา ส่วนฝักของถั่วลันเตาชนิดแกะเมล็ดไม่ควรให้ เพราะย่อยยากและอาจติดคอได้ AKC สรุปไว้ว่า ฝักชนิดใดที่คนกินได้ สุนัขก็กินได้เช่นกัน

ได้ หากต้มจนสุกทั่วและไม่ปรุงรส ตามที่ PetMD และ Chewy ระบุ BfR แนะนำให้แช่ถั่วลูกไก่แห้งอย่างน้อยห้าชั่วโมง เทน้ำที่แช่ทิ้ง แล้วต้มในน้ำใหม่ ถั่วลูกไก่กระป๋องให้ได้เฉพาะแบบไม่เติมเกลือ ส่วนฮัมมัสไม่เหมาะ เพราะมักมีกระเทียม

ไม่ได้ ซุปถั่วลันเตามักปรุงกับหัวหอม เบคอน ไส้กรอก น้ำซุป และเกลือ หัวหอมทำลายเม็ดเลือดแดง และเกลือปริมาณมากอาจทำให้อาเจียนและท้องเสีย สำหรับสุนัข ให้ต้มถั่วลันเตาสองสามเมล็ดในน้ำเปล่าโดยไม่ปรุงรส

แบบที่ใส่เกลือหรือปรุงรสไม่ได้ เกลือปริมาณมากทำให้กระหายน้ำ และอาจทำให้อาเจียนและท้องเสีย ส่วนผงปรุงรสอาจมีผงหัวหอมหรือผงกระเทียม ซึ่งเป็นพิษต่อสุนัข หากจะให้เป็นขนม ควรใช้ถั่วลันเตาต้มสุกล้วน ๆ สักสองสามเมล็ดแทน

แหล่งข้อมูลทางสัตวแพทย์ไม่ได้ระบุปริมาณสำหรับลูกสุนัขโดยเฉพาะ PetMD แนะนำให้ปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนให้อาหารใหม่ทุกชนิด เพราะอายุเป็นปัจจัยหนึ่งที่ต้องพิจารณา หากจะให้ถั่วลันเตา ให้เพียงไม่กี่เมล็ดและบดก่อน เพราะสุนัขตัวเล็กอาจสำลักเมล็ดทั้งเมล็ดได้

แหล่งข้อมูลเห็นไม่ตรงกัน PetMD ระบุปริมาณต่อวันสูงสุดตั้งแต่หนึ่งช้อนชาสำหรับสุนัขตัวเล็กไปจนถึงสามช้อนโต๊ะสำหรับสุนัขตัวใหญ่มาก ส่วน Chewy แนะนำให้สัปดาห์ละหนึ่งถึงสองครั้ง และนับปริมาณเป็นจำนวนเมล็ด เพราะถั่วลันเตาที่มากเกินไปเป็นภาระต่อระบบย่อยอาหาร การให้ถั่วลันเตาเฉพาะบางวันจึงถูกต้องตามทั้งสองแหล่ง

ตามข้อมูลของ USDA ถั่วลันเตาต้มสุกที่ไม่ใส่เกลือมีพลังงาน 84 kcal ต่อ 100 กรัม หนึ่งช้อนชา (มากกว่า 3 กรัมเล็กน้อย) มีพลังงานไม่ถึง 3 kcal สำหรับถั่วลันเตา สิ่งที่จำกัดปริมาณจึงเป็นระบบย่อยอาหารมากกว่าแคลอรี่ Chewy ระบุปริมาณต่อครั้งไว้เพียง 1 ถึง 2 เมล็ดสำหรับสุนัขตัวเล็กมาก และ 10 ถึง 15 เมล็ดสำหรับสุนัขตัวใหญ่

เรื่องนี้ยังไม่มีข้อสรุป FDA กำลังติดตามรายงานเกี่ยวกับโรคกล้ามเนื้อหัวใจขยาย (DCM) ที่ไม่ได้เกิดจากพันธุกรรม ซึ่งเป็นโรคของกล้ามเนื้อหัวใจที่ทำให้หัวใจโต อาหารส่วนใหญ่ที่ถูกรายงานมีพืชตระกูลถั่วอย่างถั่วลันเตาหรือถั่วเลนทิลอยู่ในลำดับต้น ๆ ของรายการส่วนผสม ทั้งแบบมีและไม่มีธัญพืช FDA ระบุว่าพืชตระกูลถั่วถูกใช้ในอาหารสัตว์มาหลายปีแล้ว โดยไม่มีข้อบ่งชี้ว่าเป็นอันตรายในตัวเอง และยังไม่ทราบความเชื่อมโยงที่แน่ชัด หากสุนัขกินอาหารประเภทนี้แล้วไอ เหนื่อยง่าย หรือหายใจหนักขณะวิ่งเล่น ควรพาไปตรวจ และควรปรึกษาสัตวแพทย์ก่อนเปลี่ยนอาหาร

ไม่ได้มากไปกว่าพืชชนิดอื่น บทความทางสัตวแพทย์ฉบับหนึ่งระบุว่าอาหารจากพืช รวมถึงพืชตระกูลถั่วส่วนใหญ่ยกเว้นถั่วเหลือง มีพิวรีนประมาณ 7 ถึง 70 มก. ต่อ 100 กรัม ขณะที่เนื้อสัตว์และปลามีประมาณ 120 ถึงมากกว่า 400 มก. สำหรับนิ่วยูเรต ซึ่งพบได้ในสุนัขพันธุ์ดัลเมเชียน สัตวแพทย์จะใช้อาหารพิวรีนต่ำ หากสุนัขกินอาหารเฉพาะโรคแบบนี้อยู่ ไม่ควรให้ของเสริมใด ๆ โดยไม่ปรึกษาสัตวแพทย์

ส่วนใหญ่สุนัขจะมีแก๊ส ท้องอืด อุจจาระนิ่ม หรือท้องเสีย บางครั้งอาเจียนหรือปวดท้อง Chewy แนะนำให้หยุดให้ถั่วลันเตาและปรึกษาสัตวแพทย์